KENDİME YAZDIKLARIM

İYİ KÖTÜ ÜZERİNE Özünde iyi mi kötü mü? İyilik nedir, kötülük nedir? İyilik ve kötülük insanın kendi tercihi midir? Habil'i öldüren Kabil kötü müydü? Musa'ya zulmeden Firavun kötü müydü? Allah'ın uzak dur dediği elmayı yiyen Adem ve Havva iyi miydi? İnsan yeryüzünü ziyaretinde sayısız iyilik, sayısız kötülük yapabilir. Bilincin başından sonuna, her hareketi, her davranışı kötü olan yahut tam tersi şekilde her davranışı iyi olan var mı? Davranışlarının çoğunluğu iyi ise iyi, kötü ise kötü insan mı diyeceğiz o halde? Çoğunluğun zaferini mi ilan edeceğiz, yoksa durumsallıktan mı bahsedeceğiz? Ya da tüm bunların dışında, kişinin kendisini nasıl bildiği, nasıl tanıdığını bir kenara alıp, toplumun onun hakkındaki yargıları ile mi belirleyeceğiz insanın iyi mi kötü mü olduğunu? O durumda da, kendini tanımayan insanın, başkalarının iyi olup olmadığına karar verdiği bir paradoksu baz almış olamayacak mıyız? Uzun yıllar yardımsever ve çalışkan olarak yaşayan, toplum tarafından böyle ...

  YAŞAMLA ÖLÜM ARASINDA BİR DENEME İnsan olarak gelmeyi ben seçmedim. Hoş insan olarak gelmeseydim, kendi seçimim olmadığını dahi bilemeyecektim. Kâinatta her şey zıddıyla kaimdir der eskiler. İnsan olduğum için insan olmamanın ne olduğunu asla bilemeyeceğim. Tıpkı ölmeden ölümün nasıl olacağını bilemeyeceğim gibi… Epikür gibi bakabilirim aslında mevzuya. "Ölüm varken ben yokum, ben varken ölüm yok" . Ama o, işin kolayına kaçmış, ben kaçmayacağım ve dürüst olacağım. Nedir ölüm? Gelirken fikrimizin alınmadığı, nereye, kimlere geldiğimizi yıllar sonra anladığımız bu hayat dediğimiz mefhum, ölüm fenomeniyle son bulmak zorunda. Bu fenomenden bahsetsen de bahsetmesen de , onu çağırsan da özlesen de, ondan korksan da, onu kucaklasan da o sana gelecek. Buna eminiz ve ona doğru yürüyoruz. Kimimiz manzarayı görebiliyor, kimimiz nerden gelip nereye gittiğini bırak bilmeyi, merak dahi etmiyor. İnsan bilmediğini merak etmeden durabilir mi? Duramaz... Merak ediyorum yokluğu, varlığı...